แล้วจะโทรหานะครับ แม่
ดูแลด้วยเองด้วยนะลูก
อย่าลืมกินข้าว
แล้วก็ดื่มน้ำผลไม้เยอะๆ ด้วยนะ
ตอนกลางคืนออกไปเที่ยวเล่นไม่ได้นะ
- แล้วก็ - เข้าใจแล้วครับ
ต้องการอะไรก็โทรหาแม่นะ
ผมไม่ต้องการอะไรหรอกครับ
กลับมาเยี่ยมบ้านบ้างนะลูก เข้าใจไหม
- อึนโจ ดูแลตัวเองด้วยล่ะ - ครับ พี่
เขาไปแล้ว
เขาจากไปแล้วจริงๆ
ฉัน
ทั้งที่ฉันเพิ่งจะชินกับการอยู่ ในบ้านเดียวกันกับซึงโจแท้ๆ เลย
ถึงแม้ว่าเขาจะเย็นชา หรือว่าหยาบคายกับฉัน
แต่ฉันก็ยังชอบอยู่กับเขา
ฮานิ ไม่ร้องนะ
รอเขาหน่อย
เขาไม่ได้ไปไหนไกลนี่จ๊ะ
เดี๋ยวเขาก็กลับมา ใช่ไหม
ตอนนี้ฉันคงเจอเขาได้แค่ที่โรงเรียนแล้วสินะ
เขา
เขาคงจะลืมฉันแน่ๆ
ขอหมูทอดชิ้นใหญ่เพิ่มสองที่ค่ะ
แบบนี้ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้วสิ
เหมือนตอนอยู่มัธยมเลย
อ้าว ฮานิ
- ดูนายอารมณ์ดีนะ บงจุนกู - แน่นอนสิ
ต่อจากนี้ฉันก็ทำงานได้โดยไม่ต้อง กังวลอะไร สบายใจจนฮัมเพลงได้
ฉันว่าฉันสู้เบ็กซึงโจได้ อะไรแบบนั้นล่ะ
เขาจะต้องพ่ายแพ้ ต่อความจริงใจของฉัน
หมูทอดให้ที่หนึ่งค่ะ
กินให้อร่อยละ
เป็นอะไรไหม ฮานิ
- ขอโทษนะ - เรื่องอะไรคะ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอเหรอ
เธอแปลกไปนะ
ซึงโจย้ายออกจากบ้านแล้วน่ะสิ
คงตกใจน่าดูเลย
อย่าสนใจเลย ซ้อมกันเถอะ
ซึงโจไม่ได้มาซ้อม
ถึงรู้อยู่แล้ว แต่ฉันก็หวังให้เขามา
เฮ้ โอฮานิ
เก็บลูกมันลำบากมากเหรอ
- ขอโทษค่ะ - จริงๆ เลย
ฮานิ
อยากเลี้ยงข้าวเย็นฉันไหมล่ะ
- ไม่ค่ะ - งั้นเหรอ
น่าเสียดาย
ฉันว่าจะให้ข่าวเบ็กซึงโจสักหน่อย
ไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร ก็ดี เราซ้อมกันเถอะ
ฉันเลี้ยงเองค่ะ พี่คยองซู ฉันจะเลี้ยงเอง
ฉันจะเลี้ยง ฉันจะเลี้ยง
- ฉันรู้จักร้านดีๆ อยู่ร้านหนึ่ง - คะ
ไม่ต้องห่วง ไม่ใช่ร้านหรูอะไรหรอก
ว่าแต่ข้อมูลอะไรคะ
อ้อ ข้อมูล
ก็อย่างที่เธอรู้ ซึงโจคุยกับฉันทุกเรื่อง
ดังนั้น ถ้าฉันบอกเธอ
ข้อมูลจะต้องอยู่แค่ระหว่าง ฉันกับเธอ เป็นความลับ
หลังซ้อม ฉันจะพาเธอไป ที่ที่ซึงโจทำงานพิเศษ
จริงหรอคะ
ซึงโจทำงานที่นี่เหรอคะ
ใช่ เขาเป็นพนักงานเสิร์ฟที่นี่ ฉันแนะนำเขาเอง
ฉันก็ทำงานที่นี่ช่วงวันหยุดเหมือนกัน เข้าไปข้างในกันเถอะ
เจ้าชายทรงเสน่ห์ซึงโจ ทำงานที่ร้านอาหาร
ฉันนึกไม่ออกเลยจริงๆ
อ้า พวกเขาเพิ่มเมนูนี่ อาทิตย์ที่แล้วยังไม่มีเลย
- นี่ ฮานิ ฮานิ - คะ
เลิกมองได้แล้ว สั่งอาหารสิ
สลัดโสมอินทผาลัมก็น่าจะอร่อยนะ
รูปพายสเต๊กกระเทียมก็น่าสนเหมือนกัน
เลือกเมนูได้หรือยังครับ
ทำไมเธอตัดสินใจยากนักนะ
งั้น ฉันขอ
เลือกเมนูสิบห้านาทีก็น่าจะพอแล้ว
- เบ็กซึงโจ - เอาเป็นชุดแซลมอนย่างราดซอสถั่วไหมครับ
จะเป็นสลัดโสม หรือไก่อบกระเทียมดี
- ฉัน - ฉันเอาแซลมอนย่างราดซอสถั่ว
สลัดโสมค่ะ
แล้วก็ชาดำด้วย
น้ำสลัดแบบไหนครับ
ซอสลูกสน
จะรับเป็นชาดำ ชาพีช หรือชามะนาวครับ
มะนาว
ต้องการรับชา หลังจากมื้ออาหารใช่ไหมครับ
ค่ะ
รอสักครู่นะครับ
ฮานิ เชื่อฉันแล้วเป็นยังไงล่ะ
อะไร เธอร้องไห้เหรอ ทำตัวเป็นเด็กไปได้
มันนานแล้วที่ฉันไม่ได้คุยกับซึงโจเลย
เมื่อกี้เธอคุยเหรอ ฉันได้ยินแต่สั่งอาหาร
ขอโทษนะครับ
- ช่วยเติมโคล่าให้หน่อยครับ - ได้ครับ
- รับเพิ่มด้วยไหมครับ - ค่ะ
ถึงจะใส่ชุดฟอร์มแต่เขาก็ยังดูเท่ได้เลย
ขอโทษที่ให้รอครับ
ชุดแซลมอนย่างราดซอสถั่ว
ไก่ซอสมะนาว และสลัดโสมครับ
น่าอร่อยจัง
ทานให้อร่อยนะครับ
นี่ ซึงโจ
สวัสดี
นายพักอยู่ที่ไหน
โทษนะ ตอนนี้ฉันทำงานอยู่
นายโมโห เพราะฉันมาที่นี่เหรอ
ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอจะมา ไม่ช้าก็เร็ว
แต่อย่าบอกคนที่บ้านเด็ดขาด
อืม
(รับสมัครงานพนักงาน 1 อัตรา)
นั่นไง
อะไร
ตรงนั้นไง
ถ้าฉันทำงานพาร์ตไทม์ที่นี่
ฉันก็จะเจอซึงโจง่ายขึ้น
ฉันว่าคงไม่สะดวกนะ
รอเดี๋ยวนะคะ
- พนักงานพาร์ตไทม์เหรอครับ - ค่ะ
ฉันจะตั้งใจทำงานค่ะ
ต้องขอโทษด้วยนะ
เราเพิ่งรับคนเพิ่มมาเมื่อสักครู่น่ะ
ตอนนี้คงรับเพิ่มไม่ได้แล้ว
คะ
โทษทีนะ คราวหน้านะ
เธอ
- เธอมาทำอะไรที่นี่ - พาร์ตไทม์น่ะสิ
เธอพลาดไปนิดเดียวสินะ
มีตำแหน่งอื่นว่างไหมคะ
ขอโทษนะ ตอนนี้เรายังไม่ต้องการเพิ่มน่ะ
ส่วนเธอ เริ่มทำงานได้เลย โชคดีนะ
ฉันว่าสถานการณ์มันเพิ่งเปลี่ยนไปน่ะ
อะไร
ตั้งแต่ซึงโจย้ายออกมาอยู่ข้างนอก
ที่เดียวที่เธอจะเจอกับซึงโจได้ คือชมรมเทนนิส
แต่เขาก็แทบไม่ไป
ฉันเรียนชั้นเดียวกัน ทำงานก็ที่เดียวกัน
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังแย่งอมยิ้ม จากเด็กอยู่เรื่อย
ยังไงก็เถอะ ฉันไปทำงานแล้วนะ ไปนะ
โอ้ มันเยี่ยมมาก
ฮานิ ฉันไม่ได้กินอะไรแบบนี้มานานแล้ว
ใช่แล้ว เธอได้งานหรือเปล่า
งั้นดีเลย ทุกอย่างก็ลงตัว ใช่ไหม
เธอต้องขอบคุณฉันนะ
- ทั้งหมดเป็นเพราะฉันเลย - ไปเถอะค่ะ
จะกลับแล้วเหรอครับ
ยังมีชาในเซ็ตของคุณกำลังมาครับ
อ๋อ
พรุ่งนี้ฉันค่อยมากินได้ไหม
อะไรนะครับ
ชานั่นน่ะ
ฉันกลับมาดื่มพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ
เราทำแบบนั้นไม่ได้ครับ
และอีกอย่าง
ฉันจะไม่ซาบซึ้งเลย ถ้าพรุ่งนี้เธอจะมาอีก
ฉันไม่กวนนายหรอก
ยังไงฉันเป็นลูกค้านะ
เธอน่ะ อย่าบอกเรื่องนี้กับที่บ้านล่ะ
หมายความว่าฉันมาอีกได้ใช่ไหม
- ยุ่งเหรอ - ใช่ เป็นเพราะลูกค้าเยอะมาก
อยู่คนเดียวเป็นยังไงบ้าง
เฮราต้องมาที่นี่ทุกวัน ฉันไม่อยากให้พวกเขาอยู่ด้วยกันเลย
พรุ่งนี้ฉันก็จะมา วันอื่นๆ ก็ด้วย
ฮานิ มัวทำอะไรอยู่ ไปกัน
ถึงยังไงฉันก็มีความสุขที่ได้เจอซึงโจ
กลับมาแล้วค่ะ
ฮานิ
ยังไม่ได้ทานอะไรมาใช่ไหม นั่งสิ
หนูทานมาแล้วค่ะ
อะไรกัน ฮานิ
แม่ไม่ได้เห็นหนูยิ้มนานแล้วนะนี่
มีข่าวดีอะไรจ๊ะ
คะ
ไม่หรอกค่ะ
แม่เป็นห่วง หนูดูเศร้ามาก
หลังจากที่ซึงโจย้ายออกไป
คือ คุณแม่คะ
ซึงโจเขา
เธอน่ะ อย่าบอกเรื่องนี้กับที่บ้านล่ะ
อะไรนะ ซึงโจทำงานพิเศษ ที่ร้านอาหารเหรอ
ที่จริงแล้ว มันเป็นความลับ ระหว่างหนูกับเขาค่ะ
หนูไปทานที่นั่นมาค่ะ
โอ้ตายจริง ต้องสนุกมากแน่ๆ เลย
แม่อยากเห็นแล้วสิ ใช่ไหม อึนโจ
พี่ลูกเป็นพนักงานเสิร์ฟ
ครับ ผมก็อยากเห็นเหมือนกัน
ดีล่ะ พรุ่งนี้พวกเราสามคน ไปทานข้าวที่นั่นกันนะ
แต่ว่า
เขาห้ามหนูไม่ให้บอกใครนะคะ
ฮานิ ไม่ต้องเขินหรอกจ้ะ
อย่าห่วงไปเลย
พวกเราจะปลอมตัวกันไป มองจากไกลๆ ก็ได้ ตกลงไหมจ๊ะ
ครับ
ซึงโจ
นายทำอะไรอยู่นะ
กำลังเตรียมอาหารเย็น
หรือว่ากำลังอ่านหนังสือ
ตอนนี้นายอยู่ที่ไหนกัน
ฉันขอข้าวเห็ดห่อใบบัว สลัดผัก และก็ชาโอมิจา
ฉันเอาสลัดหอยเป๋าฮื้อ กับรากชาเขียวย่าง
บลูเบอร์รีเชอร์เบตเป็นของหวาน หลังอาหารครับ
ฉันเอาเค้กข้าวร้อนๆ กับผักนะ
แซลมอนย่างของผม ไม่ใส่พริกไทยนะครับ
เนื้อย่างโสม และไก่มะนาวหกที่ เปลี่ยนเป็นแปดแทนครับ
ของฉันเปลี่ยนเป็นไก่แทน
ถ้าเราพูดแบบนี้เขาจะสับสนนะ ไล่ใหม่เถอะ เอาอะไรบ้างนะ
ขอทวนรายการนะครับ
ข้าวเห็ดห่อใบบัว สลัดผัก และก็ชาโอมิจา
รากชาเขียวย่าง และเค้กข้าวทานกับผัก
แซลมอนย่างซอสถั่ว ไม่ใส่พริกไทย
ไก่ย่าง ซุปกุ้ง และไอศกรีมส้มเชอร์เบต
โทษครับ คุณลืมของผมหรือเปล่า
ครับ บลูเบอร์รีเชอร์เบตของคุณเป็นของหวาน หลังจากเนื้อนะครับ ขอบคุณครับ
โอ้โฮ เขาไม่ได้มองใบรายการเลยนะ
เขาไม่ได้จดมันลงไปด้วยซ้ำ แค่จำเอาทั้งหมด
พี่เท่ไปเลย
เจ๋งไปเลย อัจฉริยะแน่ๆ
เขาจริงจังเกินไป ไม่น่ารักซะเลย
ซึงโจของแม่น่ารักที่สุดเวลายิ้ม
แม่ว่าพี่จะจำเราได้ไหมฮะ
ฮานิจ๊ะ
เขาจำเราไม่ได้หรอก เราปลอมตัวเนียนจะตาย
โทษนะคะ
รับอะไรดีครับ
ขอชุดใบบัวนึ่ง
ผมขอไก่ ซอสมะนาวและซอสพริก
ฉันอยากลองอะไรใหม่ๆ บ้าง
เร็วสิ
เมนูพิเศษของวันนี้เป็นอะไรเหรอ
สลัดแยมทอด
ฉันเพิ่งกินเมื่อวาน
นี่ เดี๋ยวพี่ก็จับได้หรอก
นี่เหรอที่เรียกว่าปลอมตัว
ฉันขอโทษ
ตายจริง คุณแม่ของซึงโจ และอึนโจนี่ สวัสดีค่ะ
พระเจ้าช่วย เธอมาทำอะไรที่นี่
หนูทำงานพาร์ตไทม์กับซึงโจค่ะ
อะไรนะ
ฮานิ หนูปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
ขอโทษค่ะ
เฮราแย่งหนูไป หนูพยายามแล้ว
ลูกจ๋า อย่างน้อยลูกควรจะกลับบ้านบ้างสิ
และระวัง ห้ามตกหลุมรักเฮรา อย่างเด็ดขาดล่ะ
ผมรู้อยู่แล้วครับ
ซึงโจ บอกแม่ไม่ได้เหรอ ว่าลูกอยู่ที่ไหน
นะ
ปล่อยให้ผมไปทำงานเถอะครับ
เข้าใจรึยัง ฮานิ
หนูอย่ายอมแพ้เฮรานะ
อย่าไปใส่ใจ ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็ตาม
ต้องมาหาซึงโจทุกวัน
ตามติดเขาให้เหมือนหมากฝรั่งเลย
- ต้องมาทุกวัน เข้าใจไหม - ค่ะ
นั่นเหมือนพวกโรคจิตเลยนะ
รู้สึกผิดต่อพี่แฮะ สงสารพี่จัง
อะไรนะ
จริงเหรอ
ถ้าอย่างนั้น เฮราก็กำลังเข้าหาซึงโจอยู่น่ะสิ
อืม
ไม่ง่ายเลยที่จะจัดการกับเฮรา
ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ ไม่มีอะไรช่วยได้ นอกจากเธอต้องไปหาเขาทุกวัน
เขาคงไม่ชอบแบบนั้น ไม่ใช่รึไง
พระเจ้า พูดอะไรของเธอนี่
อย่าไปสนใจว่าเขาจะชอบ หรือจะเกลียดเธอ ลุยต่อไป
เธอคือ โอฮานิ
เหมือนจักจั่น
ที่เกาะอยู่บนต้นไม้ ส่งเสียงตลอดหน้าร้อน
ใช่เลย ฉันนี่ล่ะ
ฉันเหมือนจักจั่นที่เกาะอยู่บนต้นไม้
แต่ว่านะ
ปัญหาก็คือ เธอจะมีเงินและเวลาไปหาเขา
ได้ทั้งวันงั้นเหรอ
เธอเช่าที่เขาหรือเปล่า
วันนี้ก็อ่านหนังสืออีกเหรอ
ฉันมีการบ้านที่ต้องส่งอาทิตย์หน้าน่ะ
- เดี๋ยวฉันดูแลตรงนี้เอง - โอเค ขอบใจมาก
เธอตั้งใจจะมาทำอะไร
ดูเหมือนคุณลูกค้าจะกินเพื่อนฉันนะคะ
จะรับอะไรดีคะ
อะไรก็ได้
ค่ะ ฉันเตรียมให้เป็นพิเศษเลยค่ะ
อาหารที่สั่งมาได้แล้วค่ะ
รบกวนขอพื้นที่บนโต๊ะหน่อยนะคะ
นี่มันอะไรกัน
นี่เป็นชุดพิเศษ และฮิตที่สุดของร้านเราค่ะ
นี่มันเยอะมากเลย
นี่เป็ดเหรอ
ไม่ใช่เป็ดค่ะ ไก่
คุณบอกรับอะไรก็ได้ เพราะงั้น
ทานให้อร่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะคะ
จะรับกาแฟแก้วที่ห้าเพิ่มไหมคะ
ถ้าเธอดื่มกาแฟดำวันละหกแก้วทุกๆ วัน
ท้องเธอจะแย่เอานะ
โอ้ ขอบคุณมากที่เป็นห่วง
ไม่เป็นไรหรอก ฉันอึดจะตาย
ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรจะทำ นอกจากนั่งรอผู้ชาย
ไม่มีผู้ชายที่ไหนเขาสนใจ ผู้หญิงแบบนี้หรอก
ถ้าฉันเป็นซึงโจ ฉันคงเหนื่อยกับเธอมาแน่ๆ
ยังไงก็ พยายามเข้านะ
หึ คิดเหรอว่าฉันจะไป ฝันไปเถอะ
ขอโทษนะคะ
ร้านใกล้ปิดแล้วค่ะ
ทั้งหมด 123,000 วอนค่ะ
หือ เท่าไหร่นะ ทำไมแพงจัง
ชุดพิเศษ และกาแฟเจ็ดแก้วค่ะ
ชุดพิเศษนั่นราคาเท่าไหร่คะ
58,000 วอนค่ะ
สักครู่นะคะ
รอเดี๋ยวนะคะ
นี่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะคะ เบ็กซึงโจเลิกงานกี่โมงคะ
เถอะนะ บอกฉันหน่อย
ประมาณ สามทุ่มค่ะ
งั้นเหรอะคะ ขอบคุณค่ะ
เลิกสามทุ่ม ตอนนี้ก็สองทุ่มครึ่งแล้ว
ฉันรออีกนิดก็ได้ ดีล่ะ
ในที่สุด ฉันก็จะได้รู้แล้วว่าซึงโจอยู่ที่ไหน
แน่นอน เป็นความลับ
รอนานไหม
- ไม่หรอก เพิ่งถึงน่ะ - จริงเหรอ ค่อยยังชั่ว
เหนื่อยจังเลย
รีบไปกันเถอะ
พวกเขาไปด้วยกัน ทางเดียวกันก็แค่นั้น
ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ
อะไรน่ะ
ทำไมซึงโจกับเฮรา
ฮานิ ทำไมกลับดึกจังลูก
แม่เป็นห่วงมากเลย ดึกมากแล้ว
หนูขอโทษค่ะ
มีประชุมที่ชมรมเหรอจ๊ะ
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
เปล่าค่ะ หนู่ไม่ได้เป็นอะไร
อาบน้ำหน่อยไหม
ให้แม่เตรียมน้ำให้ไหมจ๊ะ
หนูว่าจะเข้านอนเลยค่ะ
ฝันดีนะคะ
โอเคจ้ะ งั้นฝันดีนะ
คนที่เคยอยู่ห้องข้างๆ
ตอนนี้เขาอยู่กับเฮรา
ที่เคยบอกว่าไม่ได้เกลียดฉันมันคืออะไร
หรือเขาหมายถึงฉันไม่ใช่แบบที่เขาชอบ
แต่เป็นเฮราที่เขาชอบ
พวกเขาสองคนกำลัง
หนูไปเรียนแล้วนะคะ
ตายแล้ว ฮานิจ๊ะ
ใต้ตาหนูคล้ำมากเลย
ตาแดงเชียว
ซูบลงด้วยรึเปล่านี่
งั้นเหรอคะ คงเป็นเพราะหนูนอนไม่หลับน่ะค่ะ
ตายแล้ว หนูเรียนหนักไปหรือเปล่า
ไม่มีทางหรอก
ไม่เป็นไรแน่นะจ๊ะ หยุดอยู่บ้านสักวันดีไหม
หนูไม่เป็นไรค่ะ
ถ้ารู้สึกไม่ดี ให้ซึงโจพาหนูมาส่งที่บ้านนะจ๊ะ
ถ้าพี่เห็นเธอสภาพนี้ละก็
เขาต้องตกใจมากแน่ๆ
นั่นสินะ
ฉันจะระวังตัวนะ
หนูไปก่อนนะคะ
ฮานิ ข้าวเช้าล่ะจ๊ะ
หนูไม่ค่อยหิวค่ะ
งั้นหนูขอตัวนะคะ
ต้องเกิดอะไรขึ้นกับฮานิแน่ค่ะ
ผมว่าคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่ๆ
จริงๆ เลย
เธอลดน้ำหนักอยู่เหรอไง
ทำไมพักนี้ถึงไม่กินอะไรเลย
ฉันไม่หิวนี่
เกิดอะไรขึ้น เกี่ยวกับเบ็กซึงโจ ใช่ไหม
บอกพวกเรามาเถอะ
ฉัน
ฉันจะเลิกแล้วละ
เธอพูดแบบนี้มาเป็นร้อยครั้งแล้ว ใช่ไหม
ใช่ ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
แต่ครั้งนี้มัน
ว่าอะไรนะ อยู่ด้วยกันงั้นเหรอ
ยุนเฮรา กับเบ็กซึงโจ
เธอมองผิดหรือเปล่า
แต่ว่าถ้าพวกเขาไปด้วยกัน
อยู่ด้วยกันหลายชั่วโมง แล้วยังไม่ออกมา
นั่นก็หมายความว่า
พอเห็นแบบนี้แล้ว
ฉันก็คิดได้ว่า
ฉันชอบเขามากจริงๆ
การตกหลุมรักใครสักคน อาจทำให้เราเจ็บปวด
ฮานิ จะทำยังไงดี
คราวนี้สำหรับการติดต่อสื่อสาร และสังคมยุคใหม่
สวัสดี ทุกคน
หนึ่ง สอง สาม
ท่าเตรียม
หนึ่ง สอง สาม
เตรียมตัว หนึ่ง สอง สาม
เฮ้ โอฮานิ ไม่ตั้งใจเหรอ
ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม
ทานให้อร่อยนะครับ
โอ้ จริงเหรอ โอ้โห เกิดอะไรขึ้น
ก็คือว่านะ
มันอร่อยมากจนฉันน้ำลายไหลเลยละ
นี่ เบ็กซึงโจ
- เธอคือใคร - ใคร ใครงั้นเหรอ
พวกเรารู้จักกันมาตั้งนานแล้ว นายจะบอก ว่าจำพวกเราไม่ได้อย่างนั้นเหรอ
พวกเราเป็นเพื่อนของฮานิ
มีไอคิวถึง 200 แต่กลับจำเราไม่ได้
ถึงเราจะไม่ได้เรียนห้องเดียวกัน แต่ก็เรียนโรงเรียนเดียวกันนะ
ฉันลบเรื่องไร้สาระออกไปหมดแล้ว
นึกออกแล้ว
เธอคือสองคนที่สมองแย่พอๆ กับฮานิ
จองจูริ และต๊อกโกมินา ถูกต้องไหม
มีเรื่องอะไร
ไอ้คน ฮานิชอบอะไรในตัวนายนะ
มีอะไรจะพูดกับฉันงั้นเหรอ
นี่ ครั้งนี้นายไม่ทำเกินไปหน่อยเหรอ
แล้วฮานิล่ะ รู้บ้างไหม ว่าเธอเป็นยังไงบ้าง
สิบวันที่ผ่านมานี้ เธอเหมือนตายทั้งเป็น
ในฐานะเพื่อนของเธอ ฉันทนไม่ไหวแล้ว
แล้วไงล่ะ
ต้องการอะไรจากฉัน
เพื่อนร่วมห้องนาย
เพื่อนร่วมห้อง
อะไร นายมีข้ออ้างอะไรอีกหา
นายและยุนเฮราอยู่ด้วยกันใช่ไหม
ฮานิตามนายไป เห็นพวกนายสองคน อยู่ด้วยกันด้วยตาของเธอเอง
ฮานิที่น่าสงสาร รอแล้วรอเล่า อยู่ข้างนอกเป็นชั่วโมง
นายก็รู้ว่าฮานิรู้สึกกับนายขนาดไหน นายทำไปได้ยังไง
อย่างน้อยก็น่าจะคุยกันให้รู้เรื่องก่อน นายมันขี้ขลาด
ถ้านายยังเป็นผู้ชาย บอกความจริงกับเธอซะ
ได้ ให้ฉันบอกความจริง ทั้งหมดกับเธอใช่ไหม
ถ้านายพูดตรงเกินไป ฮานิอาจจะเสียใจ
เธออ่อนไหวกว่าที่นายคิด เธอจะเจ็บ
นั่นแหละ ที่พวกเราจะพูดก็คือ อย่าทำให้ฮานิเสียใจอีกเลย
เราไม่ได้บอกให้นายเลิกกับเฮรา
นายเข้าใจ ใช่ไหม
แค่บอกเธอไปว่าระหว่างนายกับเธอ มันเป็นไปไม่ได้
เธอตกหลุมรักนายมาสี่ปี นายรู้ดีที่สุด
เราต้องการพูดแค่นี้ล่ะ
งั้นไปนะ
ไปเถอะ
หิวใช่ไหม
นี่เห็ดเป๋าฮื้อ
ชาภูเขา และนี่เป็ดรมควัน
ฮานิ กินเยอะๆ นะ พวกเรากับจุนกูเลี้ยงเอง
เธอต้องกินอะไรดีๆ นะ
แล้วก็เริ่มตามหารักครั้งใหม่
ใช่แล้ว ฮานิ
นั่นมันไม่สำคัญหรอก รู้ไหม
โลกนี้ไม่ได้มีผู้ชายคนเดียวสักหน่อย
มองดูรอบๆ สิ ผู้ชายดีๆ มีอีกเยอะ
เธอพูดถูก
แต่ฉันไม่หิวเลย
พวกเธอกินเถอะ
ฮานิ ฉันเห็นเธอเป็นแบบนี้แล้ว ฉันเจ็บ
เหมือนมันกำลังฆ่าฉัน รู้ไหม
กินสักนิดเถอะ
สองสัปดาห์แล้ว ที่ฉันไม่เจอซึงโจ
ใช่ ถ้าฉันไม่พยายามเจอเขา
เราก็คงไม่เจอกัน
เธอมาทำอะไรตรงนี้
รอใครอยู่เหรอ
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
พักหลังฉันไม่ค่อยเห็นเธอ
อืม
งั้นฉันไม่กวนนายนะ
ทำไมเธอถึงทำตัวเย็นชานัก
นั่งกับฉันก่อนไม่ได้เหรอ ระหว่างที่ฉันนั่งรอใครบางคน
อืม ก็ได้
เป็นยังไงบ้าง บ้านใหม่น่ะ
ดีนะ สบายดี
อย่างนั้นเหรอ
แล้วอาหารล่ะ เป็นไงบ้าง
ก็นะ
บางครั้งฉันก็กินที่ร้านน่ะ
บางครั้งก็มีคนทำให้
คนทำอาหารให้เขา
ออกไปอยู่คนเดียวแบบนี้
ไม่เหงาบ้างเหรอ
ไม่หรอก
ส่วนใหญ่ก็อยู่กับยุนเฮรา
อ๋อ อย่างนั้นเหรอ
คุณครูเบ็ก
หนูมาแล้วค่ะ
เธอตรงเวลาดีมาก
เพราะหนูได้มาที่นี่
เลยมีแรงฮึดที่จะตั้งใจเรียนให้มากขึ้น
โอ้ พี่คือ
พี่โอฮานิใช่ไหมคะ
รู้จักฉันด้วยเหรอ
เหมือนที่คุณครูยุนเล่าให้ฟังเลย
เห็นแล้วก็รู้เลย
หนูได้ยินเรื่องของพี่บ่อยค่ะ
งั้นหรอ อะไรนะ
เธอพูดเรื่องอะไรเหรอ
หนูได้ยินมาว่าพี่อยู่ลำดับท้ายๆ ของชั้น
แต่เพราะคุณครูเบ็กช่วย
พี่ก็เลยติดหนึ่งในห้าสิบลำดับแรกได้
ได้ยินว่าเป็นตำนานของโรงเรียนเลย
จะว่างั้นก็ได้
คุณครูยุนคะ
- รอนานไหมจ๊ะ - เพิ่งมาถึงคะ
หนูเรียนภาษาอังกฤษกับครูยุน
และเรียนคณิตกับครูเบ็ก
หนูอยากสอบเข้าที่นี่ให้ได้ค่ะ
ถ้างั้น คุณครู ก็คือ
พวกครูมาสัปดาห์ละสามครั้ง
แม่รักพี่ทั้งสองมาก
บางครั้งก็ทำอาหารให้กิน
แต่ดูเหมือนครูยุนกับพี่ฮานิ จะไม่สนิทกัน
ถ้างั้น
ที่นายไปกับเฮรา
ก็ไม่ใช่ว่าอยู่ด้วยกันใช่ไหม
- ใช่ไหม - อยู่ด้วยกันเหรอ
เธอคิดไปเองต่างหาก
สอนพิเศษเป็นงานพาร์ตไทม์ที่ดี แถมมีอาหารให้กินฟรีด้วย
- ไปกันเถอะ - งั้น ไว้เจอกันใหม่นะ
ตายจริง หนูทำช็อกโกแลตเหรอนี่
เด็กผู้หญิงมักจะทำช็อกโกแลตให้คนรัก
หนูก็... ฉันคิดถูกใช่ไหม
ยอดเยี่ยมไปเลยจ้ะ
หนูรู้ไหมแม่รอเวลานี้มานานแค่ไหน
มันช้าไปใช่ไหมคะ
แม่ดีใจที่เห็นหนูกลับมาเป็นคนเดิมนะ
แม่กังวลมากเลยนะที่เห็นหนูเอาแต่ซึม
ครั้งนี้ต้องทำให้ได้เลยนะ โอเคมั้ย
ค่ะ
- สู้ๆ นะจ๊ะ - สู้ๆ
ทำไมรสชาติมันถึงแปลกๆ นะ
อย่างไรก็เถอะ ไม่เป็นไรหรอกนะ
ฉันเป็นอะไรนี่
หรือเพราะอดข้าวมาหลายวัน
เธอทำเองเลยเหรอ
น่ารักจัง ต้องอร่อยแน่ๆ เลย
ฉันใส่ให้นะ
ซึงโจ
(แท็กซี่)
ทำไมฝนต้องตกวันนี้ด้วยนะ
ไม่ได้เอาร่มมาด้วย
คุณลุงคะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
รถเหมือนจะเสียน่ะ
อะไรนะคะ
โอ้ ฮานินี่
ซึงโจ
ฉันมาแล้ว
ฝนตกหนักขนาดนี้
เธอนี่น่าทึ่งจริงๆ
ซึงโจไม่มีเวลาให้เธอหรอก หลังเลิกงานก็เถอะ
วันนี้พวกเราจะไปติวให้จิฮยอนน่ะ
กาแฟใช่ไหม พิเศษสินะ
ฉันจะเอานี่ให้เขาได้อย่างไร ให้ที่นี่ก็ไม่ได้
เฮรากับคนอื่นๆ ก็อยู่
ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น
- หน้าฉันมีอะไรหรอ - ดูไม่ค่อยดี
- รีบกลับบ้านซะ - ฉันไม่เป็นไร
คุณครับ
ฮานิ โอฮานิ เฮ้
ตื่นสิ ฮานิ นี่
ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
ขอโทษที่สร้างปัญหาค่ะ
คุณไหวไหมครับ ให้เรียกถพยาบาลไหม
ซึงโจปฐมพยาบาลให้แล้ว แต่ว่า
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันดีขึ้นแล้วจริงๆ
ซึงโจ คนรู้จักใช่ไหม
ครับ
จริงเหรอ วันนี้นายกลับเลยก็ได้
ฝากส่งคุณผู้หญิงกลับบ้านด้วย
ไม่ต้องห่วงฉันหรอกค่ะ ฉันสบายดีแล้วจริงๆ
อากาศแบบนี้ให้คุณกลับ คนเดียวไม่ได้หรอกครับ
- ทำตามที่ผมบอกด้วยล่ะ - ครับ เข้าใจแล้วครับ
วันนี้เธอคงต้องสอนคนเดียวแล้วล่ะ
ฉันเข้าใจ จะทำไงได้ล่ะ
เจอสาวเจ้าปัญหา คงลำบากหน่อยล่ะ
โอฮานิ
เธอนี่น่าทึ่งจริงๆ ยังไงก็ดูแลสุขภาพแล้วกัน
ไปนะ
ไม่มีรถเลย
แถวนี้คงหารถยากหน่อย
ซึงโจ นายเปียกแล้วนะ เข้ามาสิ
อย่าโวยวายถ้าเธอเปียกแล้วกัน เข้ามา
นี่
เดี๋ยวฉันเดินไปสถานีข้างหน้า นายกลับไปเถอะ
ต้องเดินครึ่งชั่วโมงนะกว่าจะถึง
รถไฟฟ้าใต้ดินก็อาจจะหยุดวิ่งเหมือนกัน
เพราะฝนตกหนักขนาดนี้
ที่พักฉันอยู่ห่างจากนี่ประมาณ 10 นาที
ไปไหม
เดี๋ยวฉันโทรหาแม่
ให้มารับเธอที่นั่นก็ได้
โอ้โฮ ใหญ่กว่าที่ฉันคิดนะนี่
มีห้องครัวด้วย ตกแต่งหมดแล้วเหรอ
แล้วนี่ล่ะ
ห้องน้ำนี่นา
เฮราเคยมาที่นี่ด้วยไหม
ที่นี่เหรอ
เธอเป็นคนแรกที่มา
ท้องเธอเป็นไงบ้าง
ฉันหายแล้วล่ะ
เพราะเธอดื่มกาแฟตอนท้องว่างมากเกินไป
เธอจะปวดท้อง
ฉันหายแล้วนี่นา
เอานี่ไป
กลิ่นของซึงโจ
นั่นมันของใหม่ กลิ่นอะไรล่ะ
แม่ครับ ผมเองครับ
บ้านผมครับ ครับ
เจอแล้วครับ
เธอมาที่ร้าน
แล้วเป็นลมหลังจากดื่มกาแฟไป
ไม่ครับ ไม่เป็นอะไร
ดูสบายดีแล้ว
เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว จนกว่าแม่จะมารับ
ฉันก็จะมีเวลาอยู่กับซึงโจตามลำพัง
ก่อนจะถึงเวลานั้น ฉันจะจำภาพบ้านของเขาไว้
ตอนนี้อยู่กับผมครับ
ตายแล้ว จริงเหรอ
ฝนตกหนักมาก พวกเราหารถกลับไม่ได้เลย
เดี๋ยวผมบอกทางให้ แม่มารับเธอหน่อยนะครับ
อะไรนะครับ
อะไรนะ
แม่ล้อเล่นหรือเปล่า
แม่ แม่ครับ แม่
อะไรนี่ ตัดสายไปแล้วงั้นเหรอ
มีอะไรเหรอ
แม่ว่าไงบ้าง
แม่บอกว่าฝนตกหนักมาก ไม่อยากออกมา
หือ
แม่ให้เธอค้างที่นี่
แล้วพรุ่งนี้จะมารับ
เขากำลังอาบน้ำ
เราต้องอยู่ตามลำพังสองคนในคืนนี้
เหมือนในนิยายโรแมนติก
ฉันควรทำยังไง
เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้ว ที่บ้านของซึงโจ
แต่ครั้งนี้สถานการณ์มันต่างกัน
ที่นี่มีแค่ห้องเดียว
มีแค่เตียงเดียวด้วย
- นี่ - คะ
- เธอจะอาบน้ำก่อนไหม - อาบน้ำเหรอ
งั้นฉันอาบก่อนนะ
เธอตื่นเต้นงั้นเหรอ
ตื่นเต้นอะไร
ไม่เลย
ใส่นี่
มีแต่เสื้อผ้าของฉัน ไม่ชอบก็ไม่ต้องใส่
ขอบใจนะ
ฉันชอบความรู้สึกตื่นเต้นแบบนี้จัง
ฉันอยู่ในที่ที่ซึงโจเคยอยู่
ซึงโจจะรอฉันอยู่ข้างนอกหรือเปล่านะ
คืนนี้ดูเหมือน
จะเป็นประสบการณ์ครั้งเดียว ในชีวิตของทุกคน
- จุนกูรับโทรศัพท์หน่อยสิ - ได้ครับ
ครับ บะหมี่โซพัลบกครับ
สวัสดี ฉันโทรมาจากบ้านซึงโจนะจ๊ะ
ขอสายคุณพ่อของฮานิหน่อยสิ
ขอโทษนะครับ ใช่คุณแม่ของซึงโจหรือเปล่าครับ
ใช่จ้ะ นั่นใครเอ่ย
- จุนกูเหรอ - ใช่ครับ บงจุนกูครับ
มีอะไรหรือเปล่าครับ ตอนนี้เชฟค่อนข้างยุ่งมากจริงๆ ครับ
ถ้างั้นตั้งใจฟังดีๆ
แล้วบอกพ่อฮานิด้วยนะ ตกลงไหม
ครับ ทราบแล้วครับ บอกมาได้เลยครับ
คืนนี้ฮานิจะไปค้างข้างนอก แต่ไม่ต้องเป็นห่วง
ฮานิจะไปค้างบ้านซึงโจจ้ะ
มันจะดีกว่าถ้าเธออยู่ที่นั่น
แทนที่จะกลับมาบ้านในอากาศแบบนี้
ว่าอย่างไรนะครับ คุณพูดจริงๆ เหรอครับ
ฮานิจะค้างบ้านซึงโจเหรอครับ
ซึงโจอยู่ที่ไหนครับ
โอ้ ตายจริง ฉันก็ไม่รู้สิ
ถึงฉันจะรู้ แต่ฉันก็ไม่บอกหรอกจ้ะ
อะไรนะครับ
ถ้างั้น แค่นี้นะจ๊ะ
เดี๋ยวสิครับ คุณป้า อย่าเพิ่งวางสาย
มีอะไรเหรอ
เชฟ รู้ไหมครับว่าเบ็กซึงโจพักอยู่ที่ไหน
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกันล่ะ
ฉันรู้แค่ว่าเขาทำงานอยู่ร้านอาหารนั่น
ร้านชื่ออะไรครับ
ร้านชื่อครัว ขายชีส ไก่ อะไรประมาณนั้นแหละ
ไก่หรือชีสล่ะครับ
ผมขอไปก่อนนะครับ
- เบ็กซึงโจ นาย - เฮ้ จุนกู
ฉันอาบเสร็จแล้วล่ะ ขอบใจนะ
อืม
แล้วยังไงต่อดีล่ะ
ฉันควรจะทำอะไร
คุณเป็นใครครับ
สวัสดีครับ
ขอโทษนะครับ
ผมขอถามอะไรหน่อย
ซึงโจทำงานที่นี่หรือเปล่าครับ
เบ็กซึงโจ
เจอจนได้
ฉันเจอแล้ว
คุณครับ
คุณครับ เป็นอะไรไหมครับ
ฉันนอนละนะ
อืม เที่ยงคืนแล้วนี่ งั้น
เดี๋ยวฉันนอนที่พื้นแล้วกัน
นายนอนบนเตียงนะ
แน่นอนอยู่แล้ว
หือ อะไรกัน
มีผ้าห่มผืนเดียว
ถ้าหนาว ก็เอาเสื้อฉันจากตู้ มาห่มแล้วกัน
นี่ สถานการณ์แบบนี้นายควรจะพูดว่า
ไม่ต้องหรอก เธอไปนอนบนเตียงเถอะ ฉันนอนบนพื้นเอง
แบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่อยากพูดแบบนั้นกับเธอ
ฉันป่วยอยู่นะ
นายมันไม่ใช่คน คนใจดำ
ว่าอะไรนะ
รู้ไหม
นี่
อะไร
ฉันไม่ชอบความมืดน่ะ
เราเปิดไฟไว้ได้ไหม
ถ้าไม่มืดฉันนอนไม่ได้
ผีมันจะออกมาในความมืดนะ
ไร้สาระ
นี่
อะไรอีก
นอนตรงนั้นไม่หนาวเหรอ
หนาวสิ หลังชาหมดแล้ว
งั้นเดี๋ยวฉันนอนที่พื้นเอง
ไม่เป็นไร นอนได้แล้ว
แต่ว่า
มันเย็นนะ
ก็ได้
งั้นฉันจะนอนบนนี้ พอใจหรือยัง
เดี๋ยวสิ
- เดี๋ยวฉันไปนอนพื้นเอง - ช่างเถอะ
ทำแบบนี้แล้ว เธอจะได้เงียบ
นอนซะ
เธอตื่นเต้นหรือไง
เปล่าสักหน่อย
ไม่เลย
แล้วเสียงกลืนน้ำลายคืออะไร
หือ
ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าเราอยู่กันสองคนแบบนี้
อย่างจูบ
หรือ
จะเกิดอะไรขึ้นก็ได้ไม่ใช่เหรอ
ถ้าเธอหวังจะให้เกิดอะไรขึ้น
โทษนะ มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก
ฝันดี
อืม ฝันดี
มันเหมือนขาดอะไรบางอย่าง
แต่ฉันก็สบายใจ
แต่ว่านะเขาไม่ทำอะไรได้ยังไง ทั้งที่มีผู้หญิงอยู่บนเตียงด้วยกัน
เขาจะรู้สึกอะไรบ้างหรือเปล่า
หรือเป็นเพราะฉัน ที่ไม่มีเสน่ห์
คงงั้นแหละ
เห็นได้ชัดว่าคงเป็นเพราะฉันเอง
เธอกำลังโทษตัวเองอยู่ใช่ไหม
โทษตัวเองอะไร ไม่ใช่สักหน่อย
ฉันแค่ไม่อยากให้เป็นไปอย่างที่แม่คิด
ถ้าคืนนี้มีอะไรเกิดขึ้น
ทั้งหมดจะเป็นไปตามแผนของแม่
แม่จะควบคุมฉันตลอดไป
เพราะแบบนั้นแหละ
เพราะฉะนั้น
อย่าคาดหวังอะไร แล้วนอนซะ
ใช่แล้ว เขาบอกว่าเขาไม่ได้เกลียดฉัน
อย่างไรก็ตาม มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น และมีความสุข
ได้นอนอยู่ข้างๆ ซึงโจบนเตียงแบบนี้
มันมีค่ามากเกินกว่าจะหลับตาลงได้
เบ็กซึงโจ
สนุกแฮะ
เอาอีกสิ เอาสิ อีกสักเกม
(คำบรรยายโดย ชนากานต์ เลาหบุตร)